Hoe Bart Hettelaar klauwgezondheid stap voor stap verbetert

Toen Bart Hettelaar zo’n anderhalf jaar geleden na drie maanden terugkwam uit Canada, kende hij de koeien thuis haast niet meer terug. ‘Een uitbraak van blauwtong had er flink ingehakt en onder andere geleid tot een groot aantal kreupele koeien’, herinnert hij zich. ‘De Canadese veehouder bij wie ik stage had gelopen, hanteerde een strak protocol van preventief bekappen. En van hem leerde ik ook koeien met acute klauwproblemen behandelen’, vertelt de jonge veehouder. ‘Ik wist daardoor wat me thuis te doen stond.’

In maatschap met zijn ouders Gerard en Dianne beheert de 24-jarge Bart een melkveebedrijf met ongeveer 150 melk- en kalfkoeien en 100 stuks jongvee in het Gelderse dorpje Megchelen. Bart is binnen het bedrijf verantwoordelijk voor de koeien. Een van zijn eerste acties bij terugkomst in de Achterhoek was de inrichting van een ruimte waar de koeien direct vanuit de melkstal automatisch naartoe gesepareerd kunnen worden. ‘In Canada had ik ervaren hoeveel gemak je daarvan hebt’, verklaart hij. Daarnaast kocht de maatschap een goede klauwbekapbox, die met de shovel over een vaststaande koe aan het voerhek kan worden geplaatst. ‘Met dit systeem hoeven we nooit koeien in de box te drijven. Dat scheelt arbeid en stress’, constateert de veehouder.

Samen met zijn vader investeerde Bart in de eerste maanden na thuiskomst veel tijd in een inhaalslag. Zo bekapten ze iedere dag consequent een koppeltje koeien. ‘Alle klauwaandoeningen die je kunt bedenken, kwamen we tegen. De klosjes vlogen erdoor’, herinnert hij zich. ‘Koeien met steeds terugkerende problemen voerden we af. Dat betekende extra uitval, maar scheelde ook tijd en frustratie.’ Vanuit Canada kopieerde Bart het strakke regime van preventief bekappen voor de droogstand en na ongeveer 100 dagen in lactatie. ‘Maar dit leverde bij ons bij afkalfpieken een te hoge werkdruk op. Nu laten we twee keer per jaar het hele koppel bekappen door Abeos en pak ik koeien zo nodig zelf nog een keer voor droogzetten en bij problemen’, vertelt de veehouder.

Een hardnekkig klauwprobleem op het bedrijf van de familie Hettelaar is mortellaro. ‘Maar ook die besmetting is nu beheersbaar’, constateert Bart. ‘We hebben een tweede mestrobot aangeschaft, waardoor de stalvloer schoner en droger blijft. En het voetbad hebben we in de gang naar de separatieruimte gelegd. Zo lopen koeien er vanuit de melkstal zonder extra werk doorheen en is het een relatief kleine moeite om wekelijks een voetbad toe te passen. Eerder moesten we het koppel apart door het voetbad laten lopen. Dat schoot er in drukke periodes nog weleens bij in, iets wat we ons eigenlijk niet kunnen permitteren’, stelt Bart vast. ‘Zodra de aandacht even verslapte, hadden we weer meer koeien met mortellaro.’

De klauwgezondheid van een koppel koeien is volgens Bart vooral gebaat bij een consequente aanpak. ‘Om dat vol te houden moet je het jezelf zo comfortabel mogelijk maken. Nu bekappen gemakkelijk gaat, pakken we een poot van een koe die niet lekker loopt, direct op’, merkt hij. ‘Zo zorgen we ervoor dat het met de klauwgezondheid blijft lopen.’