Dave Antonissen redt koeien met laatstekansembryo’s

Jongvee opfokken is duur, weet Dave Antonissen uit het Brabantse Schijf. ‘Als je eerlijk rekent en ook arbeid, fosfaatrechten en mestafzet meetelt, kom je zomaar aan een bedrag van 4500 euro per vaars’, stelt de melkveehouder. ‘Uitval van koeien voorkomen is dus best de moeite waard. Voor iedere koe die we niet hoeven afvoeren, kunnen we een vaars minder opfokken’, concludeert hij. Samen met zijn ouders Guido en Linda en met hulp van zijn vriendin Pleun beheert Dave een bedrijf met 150 melk- en kalfkoeien en 75 stuks jongvee met 55 hectare grond in gebruik. De koeien realiseren een rollend jaargemiddelde van bijna 12.000 kg melk met 4,56% vet en 3,61% eiwit. De tussenkalftijd bedraagt 409 dagen en het inseminatiegetal is 2,1.

Voor een goede vruchtbaarheid moet de basis van het management op orde zijn, benadrukt Dave. ‘Laatstekansembryo’s zijn niet een oplossing voor structurele vruchtbaarheidsproblemen, maar soms heb je een gezonde, hoogproductieve koe die mooi cyclisch is en toch niet drachtig wordt via insemineren. Voor zulke koeien is de inzet van een laatstekansembryo een mooie oplossing. In veel gevallen lukt het dan alsnog om haar te laten afkalven en een extra lactatie te laten maken’, vertelt hij uit ervaring. ‘Met een laatstekansembryo voorkom je zo dat je afscheid moet nemen van een goede koe en kun je een vaars minder opfokken.’

In de fokkerij gaat de familie Antonissen voor maximale genetische vooruitgang. De veehouders laten merkerfokwaarden van hun kalveren bepalen, insemineren de pinken en de allerhoogste melkgevende dieren met SiryX-sperma, beknibbelen niet op de spermaprijs voor goede stieren en paren het ondereind van de veestapel met Belgisch-witblauwstieren. ‘De genetica van laatstekansembryo’s hebben we niet zelf in de hand, Daarom kiezen we bij koeien altijd voor een laatstekansembryo van een kruising met Belgisch witblauw’, vertelt Dave. ‘Dan hoeven we niet na te denken over het aanhouden van het kalf en profiteren we ook nog van een hogere kalverprijs.’ 

Met succeservaringen met laatstekansembryo’s in het achterhoofd hebben de veehouders besloten voortaan sneller in te grijpen als insemineren vruchteloos blijkt te zijn. ‘Eerder bleven we het nog wat langer proberen. Nu kiezen we na drie keer terugkomen vaak al voor een laatstekansembryo. Enkel een koe waarvan we heel graag een vaarskalfje willen, krijgt een extra kans’, vertelt hij. ‘Zo voorkomen we dat koeien te veel uitlopen en met een te royale conditie de droogstand ingaan.’

Dave heeft inmiddels ook ervaring opgedaan met de inzet van een laatstekansembryo op een pink. ‘Vorig jaar hadden we een pink met heel hoge merkerfokwaarden, die na zeven keer insemineren nog niet drachtig was. Het dier zomaar gust afvoeren vonden we zonde van de opfokkosten en daarom besloten we het te proberen met een embryo’, vertelt hij. Met succes. 
De pink heeft gekalfd en produceert prima.